Aruzda Âhenk

Kâinattan feyz alan her şeyde vardır bir nizâm
Ger nizâm eksikse aslen derc olur birden kiyâm.

Nazmda aruz bir vezindir, farzolan sırf anane
Çok denenmiş bir makamdır mûsikîden farkı ne.

Veznden âri dengesiz mebnî binâ var değil
Ölçüsüz âhengi yok hissi kelâm âsar değil.

Bir şiirden nağne gelmiş şarkıda âhenk gibi
Bir makâmdan bir makâma fâilâtün denk gibi.

Her beyitten ses gelirken hoşlanır dört zâviye
Muttarid ritmler saçar her kıt’ada tüm kâfiye.

Özlü sözlerden yapılmış her veciz mısra’ yaşar
Vezni âruz, nağme mevcut şi’re tüm dünyâ şaşar.

Böyle bir vezn kullanılmış altıyüz yıl muttasıl
Böyle makbul vezni şâir kullanır binlerce yıl.

Derc = birikir, yayılır Kiyâm = isyan, kaos
Sıdk = doğru, gerçek Mebni = inşa edilmiş
Muttasıl = devamlı
Muttarid = düzgün, bir seviye

Fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün